Трансформиращ преразказ от името на Серафим
Платен материал - 1 кредит
Зареждане на оценките…
Тръгнах по прашния път към кафенето на бай Еньо, както правех всяка година по това време. Слънцето печеше немилостиво, а аз бях навлякъл палтото си – старото, зимно палто, единствената ми дреха. Знаех, че изглеждам смешно с него насред лятото, но нямах друго.